Mensen die online daten gebruiken, lijken misschien wanhopiger op mensen die geen online daten gebruiken

Geschatte tijd om tekst te lezen: 4 minu(u)t(en)
Vrouwelijke Tinder-gebruikers neigen naar liberale seksualiteit
Verband tussen angstige gehechtheid en materialistische waarden

Uit een in Canada uitgevoerd onderzoek is gebleken dat individuen degenen die online

man and woman standing on brown field during daytime

Photo by Mindy Sabiston

datingmethoden gebruiken over het algemeen negatiever beoordelen dan degenen die voor offline datingmethoden kiezen. Deze perceptie verschuift echter onder individuen die zelf online dating hebben gebruikt. Ze hebben de neiging om andere gebruikers van online datingservices positiever te beschouwen dan degenen die nog nooit online dating hebben gebruikt. Het onderzoek is gepubliceerd in Persoonlijke Relaties .

Online datingservices bieden individuen een handige en toegankelijke manier om in contact te komen met potentiële partners op basis van gedeelde interesses, voorkeuren en demografische factoren. Ze maken vaak gebruik van complexe algoritmen om overeenkomsten voor te stellen, waardoor de kans op compatibiliteit tussen gebruikers groter wordt. Online datingservices richten zich op een breed scala aan doelgroepen en bieden gespecialiseerde platforms voor verschillende leeftijdsgroepen, levensstijlen en datingdoelen, van informele ontmoetingen tot langdurige relaties. Het gebruik van deze diensten is vooral toegenomen tijdens de COVID-19-lockdowns.

Ondanks het toenemende gebruik ervan blijkt uit eerder onderzoek dat mensen de neiging hebben om gebruikers van online datingservices in negatieve termen te beschouwen. Uit onderzoek blijkt dat mensen gebruikers van deze diensten vaak zien als onaantrekkelijke, wanhopige of afwijkende individuen die niet op meer traditionele manieren dates kunnen vinden. Andere studies suggereren dat ze worden gezien als bedrieglijke opportunisten die bereid zijn te liegen om dates te vinden, als ‘slordig’ of gewoon op zoek naar ‘hook-ups’ voor de korte termijn.

In hun nieuwe onderzoek wilden Trenton C. Johanis en zijn collega’s onderzoeken hoe daters die online en offline/traditionele methoden gebruiken om partners te vinden, zouden worden waargenomen door individuen die zelf wel of niet internet hadden gebruikt om een ​​partner te vinden. Ze verwachtten dat daters die online methoden gebruiken over het algemeen negatiever zouden worden bekeken dan daters die offline methoden gebruiken. Deze mening zou vooral sterk zijn onder personen die zelf nooit online datingmethoden hebben gebruikt.

Bij het onderzoek waren 214 MTurk-werknemers betrokken, waaronder 103 vrouwen, met een gemiddelde leeftijd van 35 jaar, variërend van 19 tot 66 jaar. De deelnemers vulden een enquête in waarin ze hun indrukken van ‘de gemiddelde gebruiker’ van acht verschillende dateringsmethoden beoordeelden.

Drie van deze methoden waren online: online datingwebsites/-apps die op algoritmen gebaseerde matching gebruiken (bijv. eHarmony), online dating-apps/websites die uitsluitend gebruik maken van profielbrowsen (bijv. Tinder) en ontmoetingen via sociale media (bijv. Facebook). . Vijf methoden waren offline: ontmoeten door uit te gaan (bijvoorbeeld bars, clubs), ontmoeten via iemands hoofdberoep (werk, collega’s), ontmoeten via geluk/serendipiteit/toevallige ontmoetingen, ontmoeten via vrienden of familie, en ontmoeten via groepen waartoe men behoort tot (bijvoorbeeld religieus, hobby, etc.).

Voor elk datingtype beoordeelden de deelnemers hun indruk van ‘de gemiddelde’ gebruiker op elf verschillende kenmerken, variërend van positief (wenselijk, aantrekkelijk, slim, sympathiek, romantisch, cool) tot negatief (raar, twijfelachtig, beschamend, wanhopig). Ze rapporteerden ook welke dateringsmethoden ze persoonlijk hadden gebruikt.

Uit de resultaten bleek dat de beoordelingen van deze kenmerken in twee groepen zijn geclusterd: positieve percepties (allemaal positieve kenmerken) en negatieve percepties (allemaal negatief). Individuen die één negatieve eigenschap aan de ‘gemiddelde gebruiker’ toeschreven, hadden de neiging de andere negatieve eigenschappen ook aan die persoon toe te schrijven. Hetzelfde was het geval met positieve eigenschappen.

Deelnemers die online datingmethoden hadden gebruikt, rapporteerden over het algemeen positievere percepties van daters dan deelnemers die geen online methoden hadden gebruikt. Deze individuen beoordeelden degenen die via hun werk, groepen of familie en vrienden naar dates zochten ook negatiever dan individuen die geen online datingmethoden gebruikten.

Interessant genoeg hadden zowel online datinggebruikers als niet-gebruikers minder positieve en meer negatieve percepties van online daters vergeleken met degenen die dates via traditionele methoden ontmoetten. Gebruikers van online dating hadden echter een positievere kijk op online daters dan niet-gebruikers.

“Gezien de toenemende populariteit van online methoden om romantische relaties na te streven, is het verrassend dat daters die online methoden gebruiken nog steeds met argwaan en enige minachting worden bekeken, zelfs door personen met ervaring met het gebruik van deze methoden”, concludeerden de auteurs van het onderzoek. “Naarmate individuen meer positieve voorbeelden van online methoden zien die in de media worden geprofileerd, zoals internetbeïnvloeders of andere publieke figuren die openlijk discussiëren over het online ontmoeten van hun partners, kan het stigma dat gepaard gaat met het gebruik van internet om dates te vinden, worden verminderd of omgekeerd.”

“Tegenwoordig worden degenen die online methoden gebruiken om een ​​partner te vinden, op zijn minst enigszins afwijkend en onwenselijk gezien; in de toekomst is het mogelijk dat mensen online gebruikers gaan zien als coole, slimme en aantrekkelijke individuen die niet bang zijn om technologie te gebruiken om liefde te vinden.

Het onderzoek werpt licht op de perceptie van online daters. Er moet echter worden opgemerkt dat de deelnemers aan de studie een gemakssteekproef vormen en mogelijk niet representatief zijn voor de algemene bevolking van Canada. Bovendien concentreerde het zich op algemene stereotypen over gebruikers van verschillende dateringsmethoden en hield het geen rekening met de mogelijkheid dat individuen een genuanceerder beeld zouden kunnen hebben van individuen die een specifieke methode gebruiken om dates te vinden.

Het artikel“Desperate or desirable? Perceptions of individuals seeking dates online and offline, is geschreven door Trenton C. Johanis, Claire E. Midgley en Penelope Lockwood.

Bronnen

https://www.psypost.org/2024/01/people-who-use-online-dating-might-look-more-desperate-to-people-not-using-online-dating-study-finds-220841