Trauma en verslaving : wat is de relatie?

Welwillend seksisme lijkt niet bij te dragen aan de seksuele ontevredenheid van vrouwen
Wat betekent het om een ​​'type' te hebben in een datingcontext?
a woman rests her head on another person's shoulder

Foto van Külli Kittus

Traumatische gebeurtenissen kunnen uw gedrag veranderen. Of het nu door ervaringen uit de kindertijd of volwassenheid is, deze situaties kunnen veranderen hoe je de wereld waarneemt en hoe je jezelf ziet. Ongeveer 70% van de adolescenten met een verslavingsstoornis of drugsverslaving meldt blootstelling aan een of andere vorm van trauma 1 .

Deze statistieken bewijzen een significant verband tussen trauma en verslaving. Als je iemand wilt helpen met een verslaving als gevolg van een trauma, is het cruciaal om te leren hoe ze zich verhouden. Het is echter cruciaal om de beste trauma- en verslavingsbehandeling in Los Angeles voor u of uw dierbaren te krijgen.

WAT IS TRAUMA?

Trauma verwijst naar een reactie op alarmerende en verontrustende gebeurtenissen. Deze reactie overweldigt het slachtoffer en beperkt hun vermogen om ermee om te gaan. Ze kunnen zich hulpeloos voelen en een verminderd zelfgevoel hebben. Bovendien hebben ze misschien niet het vermogen om een ​​volledig scala aan ervaringen en emoties aan te kunnen.

Verschillende gebeurtenissen kunnen trauma veroorzaken. Deze gebeurtenissen komen voort uit meerdere omstandigheden, zoals verlies van controle, machtsmisbruik, pijn, verlies of verwarring. Deze evenementen hoeven niet per se tot een niveau van hoge intensiteit te stijgen. Hoe iemand reageert op een traumatische ervaring verschilt van persoon tot persoon.

Houd er ook rekening mee dat een traumatische gebeurtenis van persoon tot persoon kan verschillen. Dit maakt het een subjectieve factor om te bespreken. Houd er echter rekening mee dat het meer wordt bepaald door hoe een persoon op de trigger reageert dan door de gebeurtenis zelf.

WAT ZIJN DE VERSCHILLENDE SOORTEN TRAUMA?

Er zijn vier hoofdtypen trauma. Ze bevatten:

  • Acuut trauma
  • Chronisch trauma
  • Complex trauma
  • Secundair trauma

Hier is een overzicht van dit soort trauma’s om je begrip te verbeteren.

ACUUT TRAUMA

Acuut trauma verwijst naar trauma dat het gevolg is van een enkele gebeurtenis. De gebeurtenis is meestal niet overweldigend voor de persoon. Enkelvoudige gebeurtenissen zoals massale schietpartijen kunnen echter leiden tot ernstige symptomen die gepaard gaan met complex trauma. Dit maakt trauma subjectief omdat het van persoon tot persoon verschilt.

Dat gezegd hebbende, enkele van de typische gebeurtenissen die acuut trauma kunnen veroorzaken, zijn als volgt:

  • Verkrachting of aanranding
  • Natuurrampen, zoals aardbevingen, bosbranden, orkanen en overstromingen
  • Terroristische aanslagen
  • Grote verwondingen
  • Auto ongelukken

CHRONISCH TRAUMA

Dit type trauma is het gevolg van herhaalde en langdurige blootstelling aan een enkele traumatische gebeurtenis. Enkele voorbeelden van chronisch traumatische gebeurtenissen zijn:

  • Oorlog of gevecht
  • Geweld in de gemeenschap
  • Dakloos
  • Geweld in de gemeenschap
  • Getuige zijn van misbruik aan gezinsleden of ouders
  • Ontbering, honger en verwaarlozing

COMPLEX TRAUMA

Complex trauma treedt op als gevolg van herhaalde blootstelling aan verschillende traumatische gebeurtenissen gedurende een langere periode. Het kan bijvoorbeeld gebeuren met een kind dat getuige is geweest van fysieke mishandeling door zijn ouders in een aanhoudende burgeroorlog.

SECUNDAIR TRAUMA

Secundair trauma doet zich voor wanneer een persoon herhaaldelijk wordt blootgesteld aan een bijzonder traumatische gebeurtenis die andere mensen hebben meegemaakt. Het kan resulteren in secundaire traumatische stressstoornis 2 of STS. Secundair trauma wordt meestal veroorzaakt door de meeste gebeurtenissen die verband houden met de verschillende soorten trauma die hierboven zijn genoemd. Dit bevat:

  • Getuige zijn van een vriend, familielid of ouder die seksueel wordt misbruikt
  • Zien dat een persoon fysiek wordt aangevallen
  • Getuige zijn van verwaarlozing of mishandeling van een kind
  • Getuige zijn van een natuurramp, zoals een tornado, orkaan of overstroming
  • Iemand zien martelen
  • Wonen op een plek met oorlogsgruweldaden
  • Iemand een gruwelijke en gewelddadige dood zien ondergaan

Secundair trauma treft meestal de politieagenten, paramedici en brandweerlieden, die vaak als eerste reageren op een traumatische gebeurtenis. Studies hebben aangetoond dat ongeveer 4-13% van de eerstehulpverleners lijdt aan een secundaire traumatische stressstoornis 3 . Het komt echter vrij vaak voor dat andere groepen mensen worstelen met secundair trauma.

WAT IS VERSLAVING?

Verslaving verwijst naar een voortdurende afhankelijkheid van drugs of het aangaan van gewoonten die je moeilijk kunt stoppen. Factoren zoals psychologische, sociale, ecologische en biologische kunnen verslaving veroorzaken. Het is een chronische disfunctie van je hersensysteem waarbij je geheugen, beloning en motivatie betrokken zijn.

Het beïnvloedt hoe je lichaam hunkert naar een bepaald gedrag of bepaalde stof. Vooral door obsessief of dwangmatig na te streven naar “beloning” of “plezier” zonder de gevolgen te overwegen.

Een persoon met een verslaving zal hoogstwaarschijnlijk de volgende gewoonten vertonen:

  • Onvermogen om verslavend gedrag te stoppen of weg te blijven van middelen
  • Gebrek aan zelfbeheersing
  • Verhoogd verlangen naar specifiek gedrag of stoffen
  • Het negeren van hoe het gedrag dat ze vertonen of de stof die ze gebruiken tot problemen kan leiden

Verslaving kan uw dagelijks leven aanzienlijk verstoren. Iedereen die verslaafd is, is ook vatbaar voor remissie en terugval. Dit zorgt ervoor dat het wisselt tussen milde en intense overafhankelijkheid van de stof of het vertonen van bepaald gedrag. Verslaving kan ook leiden tot ernstige gezondheidscomplicaties en faillissement.

WAT ZIJN DE VERSCHILLENDE SOORTEN VERSLAVING?

Er zijn twee soorten verslaving;

  • Lichamelijke verslaving
  • psychologische verslaving

FYSIEKE OF LICHAMELIJKE VERSLAVING

Lichamelijke verslaving is het oncontroleerbare verlangen naar stoffen die worden ingenomen of in het lichaam van een persoon worden gestopt. Enkele van de stoffen die lichamelijke verslaving veroorzaken, zijn onder meer:

  • Cocaïne
  • Alcohol
  • Tabak
  • Marihuana
  • PCP
  • Hallucinogenen
  • Amfetaminen
  • Voorgeschreven medicijnen

Lichamelijke verslaving wordt over het algemeen gegroepeerd in drie categorieën op basis van het specifieke type stof dat erbij betrokken is. Dit omvat verslaving aan geneesmiddelen op recept, alcohol en illegale drugs.

Gedragsverslaving verwijst naar ongecontroleerde betrokkenheid bij gedrag dat resulteert in kort geluk of gevoelens. Iemand met gedragsverslaving kan afhankelijk worden van plezierige gevoelens die het gevolg zijn van bepaald gedrag. Ze kunnen dwangmatig op dat gedrag beginnen te reageren.

Enkele veelvoorkomende gedragsverslavingen zijn:

  • Pornografische verslaving
  • Seksverslaving
  • Gebruik van mobiele telefoons en computers
  • Werkverslaving
  • internet verslaving
  • Oefenverslaving
  • Gokverslaving
  • Oefening
  • Op zoek naar pijn
  • Een spirituele obsessie die vaak wordt verward met religieuze toewijding
  • Snijden
  • Verslaving aan videogames

Iedereen met een verslaving aan impulscontrole is vatbaarder voor dwangmatig gedrag dat kan leiden tot ernstige verslaving. Evenzo riskeren mensen met psychische stoornissen en problemen gedragsverslaving.

WAT ZIJN DE TEKENEN VAN VERSLAVING?

Elke persoon manifesteert zijn verslaving anders. Het hangt ervan af of hun verslaving gebaseerd is op drugs of specifiek gedrag. Drugsverslaving kan bijvoorbeeld leiden tot een verandering in het functioneren van uw hersenen en uw fysieke verschijning.

Gedragsverslavingssymptomen verschillen van fysieke symptomen die samenhangen met middelenmisbruik. Enkele van de symptomen die verband houden met gedragsverslaving zijn:

  • Tolerantie verhogen
  • Een aanzienlijke hoeveelheid tijd besteden aan verslavend gedrag of het gebruik van middelen
  • Sociale en relationele problemen hebben
  • Het onvermogen om aan het verslavende gedrag deel te nemen of ermee te stoppen
  • Het opgeven van hobby’s waar je vroeger van genoot
  • Onvermogen om aan werk-, school- of thuisverplichtingen te voldoen

Verslaving komt meestal voort uit afhankelijkheid. Dit is waar het slachtoffer van iets afhankelijk is om normaal te kunnen functioneren.

KAN TRAUMA VERSLAVING VEROORZAKEN?

Nu je trauma en verslaving begrijpt, is het tijd om meer te weten te komen over de relatie tussen trauma en verslaving. Onderzoekers hebben verschillende wegen voorgesteld om de relatie tussen trauma en middelenmisbruik te definiëren.

Als we verschillende benaderingen bekijken, loopt de verbinding tussen deze twee twee kanten op. Trauma kan verslaving veroorzaken en verslaving kan trauma veroorzaken. Op basis van wat onderzoek suggereert, is het duidelijk dat er een verband bestaat tussen de twee voorwaarden.

COMFORT ZOEKEN IN DRUGS DOOR TRAUMA

Het verband tussen trauma en drugsverslaving, gebaseerd op de pogingen om troost te zoeken bij traumatische ervaringen, is vrij eenvoudig. Wanneer een persoon wordt blootgesteld aan shock, stress of misbruik, kan dit psychische problemen veroorzaken. Bijgevolg nemen veel mensen hun toevlucht tot middelenmisbruik om de nadelige effecten het hoofd te bieden.

Het mechanisme achter het gebruik van drugs om met de negatieve traumatische effecten om te gaan, wordt in verband gebracht met euforie. Euforie is een intens effect of ervaring van geluk of welzijn. Hoewel het niet duidelijk wordt begrepen, gaat het genot of de euforie van drugs meestal gepaard met een plotselinge toename van endorfines. Zodra een getraumatiseerd persoon drugs gebruikt, zullen ze een stijging van hun endorfine veroorzaken.

Dopamineversterking kan ook drugsverslaving veroorzaken bij mensen die traumatische ervaringen hebben meegemaakt. De hersenen geven dopamine af wanneer iemand drugs of alcohol gebruikt. Als gevolg hiervan zal de persoon een gevoel van plezier of beloning ervaren.

Deze reactie in de hersenen kan de kans op herhaling van het gebruik van de stof vergroten. Daarom kunt u uiteindelijk op zoek gaan naar medicijnen ten koste van andere gezondere opties. Hoe meer mensen aan zelfmedicatie doen, hoe vatbaarder ze zijn voor middelenmisbruik.

ZELFMEDICATIE DIE DRUGSVERSLAVING VEROORZAAKT

Sommige mensen kunnen verschillende middelen gebruiken om zichzelf te verdoven van hun trauma. Ze kunnen drugs gebruiken om troost of verlossing te zoeken. Deze zelfmedicatie kan echter gevaarlijk zijn.

In sommige gevallen kan zelfmedicatie leiden tot een volledige verslaving. Zelfmedicatie vindt meestal plaats door een poging om trauma te beheersen met behulp van psychoactieve drugs.

Psychoactieve drugs beïnvloeden mentale processen zoals bewustzijn, stemming, cognitie en perceptie. Het omvat gewone vrij verkrijgbare medicijnen zoals dextromethorfan of DXM, dimenhydrinaat en cafeïne. Veel mensen die traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt, gebruiken psychoactieve drugs om met stress om te gaan en hun intense gevoelens  te verdoven .

ONTWIKKELING VAN PTSS DIE RESULTEERT IN VERSLAVING

Posttraumatische stressstoornis ontwikkelt zich meestal na langdurige blootstelling aan traumatische gebeurtenissen zonder behandeling. De relatie tussen PTSS en verslaving komt voort uit het gebruik van middelen om jezelf te dempen of af te leiden van PTSS-symptomen. Een van de kenmerken van PTSS is dat getroffen mensen de neiging hebben om te onthouden. Ze proberen over het algemeen te voorkomen dat ze nadenken over de gevoelens die met het trauma gepaard gaan.

Daarom leiden mensen met PTSS tot middelenmisbruik om het normale functioneren van hun hersenen te verstoren en ongewenste gevoelens te blokkeren. Voortdurend middelenmisbruik resulteert meestal in drugsverslaving.

De veteranenpopulatie is een van de groepen met het hoogste risico van mensen met PTSS, die leiden tot middelenmisbruik en verslaving. Het Amerikaanse Department of Veteran Affairs meldt dat de meeste mensen die behandeling zoeken voor middelenmisbruik de diagnose PTSS hebben 5 . Dit is het resultaat van mentale stress en de fysieke eis van gevechten. Het kan ook het gevolg zijn van seksueel trauma, waaronder intimidatie, misbruik en aanranding tijdens de dienst.

DRUGSVERSLAVING DIE RESULTAAT IN TRAUMA

Veel statistieken hebben aangetoond dat trauma een omgeving creëert die leidt tot verslaving. Het is echter ook cruciaal om te begrijpen dat middelenmisbruik u het risico op secundair trauma kan opleveren. Verschillende epidemiologische onderzoeken hebben aangetoond dat ongeveer 45-66% van de adolescenten met een verslavingsstoornis aan trauma wordt blootgesteld 6 .

Sommige van deze onderzoeken hebben een direct verband aangetoond tussen alcoholgebruik en risicovol gedrag. Dit omvat onvoorzichtig en snel rijden, liften en lopen op onveilige plaatsen.

Het is ook geen verrassing dat adolescenten met een stoornis in het gebruik van middelen meer kans hebben op trauma. Dit komt door de kans dat ze risicovol gedrag vertonen. Deze gedragingen kunnen inhouden dat ze zichzelf schade toebrengen of getuige zijn van anderen die schade oplopen.

Er zijn ook berichten dat jongeren met een stoornis in het gebruik van middelen minder kans hebben om met traumatische gebeurtenissen om te gaan. Dit is deels te wijten aan het feit dat ze door drugsgebruik functioneel zijn aangetast. Adolescenten met middelenmisbruik hadden twee keer meer kans op PTSS na een traumatische gebeurtenis dan hun nuchtere leeftijdsgenoten.

DE RELATIE TUSSEN KINDERJARENTRAUMA EN VERSLAVING

De relatie tussen trauma uit de kindertijd en verslaving wordt het best begrepen door te weten hoe trauma uit de kindertijd de ontwikkeling van de hersenen beïnvloedt. De hersenontwikkeling wordt sterk beïnvloed door blootstelling aan de omgeving. Wanneer een persoon wordt blootgesteld aan een negatieve, traumatische ervaring, kan dit hun hersenontwikkeling veranderen. Ze kunnen worden beïnvloed door de manier waarop ze omgaan met herinneringen die bij deze ervaringen horen.

Veel volwassenen met een voorgeschiedenis van traumatische ervaringen in de kindertijd ontwikkelen een verslavingsstoornis om met herinneringen aan hun traumatiserende herinneringen om te gaan. Verschillende onderzoeken hebben een verband tussen deze twee aangetoond. Een onderzoek bracht een nauw verband aan het licht tussen emotionele en fysieke kindertijd en drugs- of alcoholverslaving als gevolg van emotionele ontregeling 7 . Andere traumatische ervaringen uit de kindertijd die verslaving op volwassen leeftijd kunnen veroorzaken, zijn onder meer:

  • Seksueel misbruik
  • Fysieke aanval
  • Emotionele mishandeling omvat blootstelling aan een breed scala aan gedragingen, zoals actieve manipulatie, verbale aanval of het negeren van het kind

SOORTEN BEHANDELING VOOR TRAUMA EN VERSLAVING

Jaren van middelenmisbruik creëren unieke obstakels op de weg naar herstel van trauma en verslaving. Daarom moeten mensen die door hun traumatische ervaringen tot verslaving hebben geleid of omgekeerd, verslavings- en traumatherapie zoeken.

Anders, als het trauma onbehandeld blijft, zullen ze het moeilijk vinden om nuchter te blijven. Ze kunnen hun verslaving aan middelen vervangen door verslavende, gevaarlijke copinggewoonten. Dit maakt het cruciaal om te genezen van een trauma uit het verleden om te herstellen van een verslaving.

Uw therapeut moet empirisch onderbouwde therapieën toepassen om u te helpen genezen van trauma en positieve copingmaatregelen te nemen.

Enkele van de therapieën die ze kunnen gebruiken, zijn:

  • Groepstherapie
  • Individuele therapie
  • Trauma-geïnformeerde zorg
  • Holistische therapie
  • Cognitieve gedragstherapie

Hier is een kort overzicht van deze therapieën:

GROEPSTHERAPIE

Groepstherapie werkt door een veilige, koesterende en accepterende omgeving te creëren waar deelnemers hun pijnlijke ervaringen en gevoelens kunnen delen.

Het stimuleert het herstel van vertrouwen, validatie van ervaringen en toegang tot informatie van de andere deelnemers. Als gevolg hiervan kunnen deelnemers hun traumatische ervaringen onder ogen zien, vertrouwen opbouwen en veilige coping-mechanismen helpen toepassen.

INDIVIDUELE THERAPIE

Individuele therapie omvat een therapeut en de persoon die traumabehandeling zoekt. Beide hebben een gemeenschappelijk doel: het identificeren en behandelen van traumagerelateerde symptomen.

Uw therapeut zal u helpen vertrouwen op te bouwen en u meer op uw gemak te stellen bij het bespreken van traumatische ervaringen. Dit zal de sessieduur, het behandelingsdoel en het type therapie dat de therapeut zal gebruiken variëren.

TRAUMA-GENFORMEERDE ZORG

Trauma-geïnformeerde zorg is een behandelmethode die erop gericht is het trauma van de patiënt veilig te behandelen. Behandelaars bieden praktische genezingsoriëntatie aan patiënten. Het gaat meestal om betrokkenheid van de patiënt, therapietrouw en continue monitoring om hertraumatisering te voorkomen.

HOLISTISCHE THERAPIE

Deze integratieve therapie maakt gebruik van verschillende behandelingen om een ​​slachtoffer holistisch te helpen. Het richt zich op de mentale, fysieke en spirituele factoren die het welzijn van een persoon beïnvloeden. Het combineert benaderingen zoals hypnose, meditatie en ademtherapie .

COGNITIEVE GEDRAGSTHERAPIE

Dit is de meest effectieve therapie. Het helpt mensen om verbinding te maken tussen hun gedachten, emoties en gedrag. Door deel te nemen aan deze therapie kunt u negatieve denkpatronen, veroorzaakt door traumatische gebeurtenissen, vervangen door positieve .

TRAUMA- EN VERSLAVINGSBEHANDELING BIJ WHITE HOUSE HERSTEL EN DETOX

Meerdere factoren kunnen trauma bij kinderen en volwassenen veroorzaken. Dit kan leiden tot verslaving, waaronder een verslavingsstoornis of psychische verslaving. Het wordt aanbevolen om een ​​behandeling te zoeken om met trauma en verslaving om te gaan en de effecten die daaruit kunnen voortvloeien te verzachten.

  1. Substance use, childhood traumatic experience, and Posttraumatic Stress Disorder in an urban civilian population. (n.d.). NCBI. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3051362/
  2. Taniguchi, H. (n.d.). Prevalence and predictors of secondary traumatic stress symptoms in health care professionals working with trauma victims: A cross-sectional study. NCBI. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7901735/
  3. Greinacher A., Derrezza- Greeven C., & Herzog W. (2019). Secondary traumatization in first responders: a systematic review. European journal of psychotraumatology, (10) 1. https://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/20008198.2018.1562840
  4. Sinha, R. (n.d.). Chronic Stress, Drug Use, and Vulnerability to Addiction. NCBI. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2732004/
  5. S. Department of Veteran Affairs. (2018, July 24). PTSD: National Center for PTSD: How common is PTSD in veterans. https://www.ptsd.va.gov/understand/common/common_veterans.asp
  6. Hegedus, A. (n.d.). Traumas and other adverse life events in adolescents with alcohol abuse and dependence. PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9401336/
  7. (The Relationship Between Childhood Trauma and Suicidal Ideation: Role of Maltreatment and Potential Mediators, 2016)  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5240465/

Bronnen

https://recoveryatwhitehouse.com/what-is-trauma-and-addiction/