De psychologie van verboden genoegens: nieuwe inzichten in parafiele interesses blootgelegd

Geschatte tijd om tekst te lezen: 6 minu(u)t(en)
Mannen met parafiele interesses en hun verlangen om met een seksrobot om te gaan

In een nieuwe studie gepubliceerd in The Journal of Sex Research hebben onderzoekers

a person holding a bag

Photo by Colin Lloyd

nieuw licht geworpen op de intrigerende wereld van parafiele interesses: ongebruikelijke seksuele fantasieën die afwijken van maatschappelijke normen. Uit hun bevindingen blijkt dat de belangrijkste kracht die individuen ertoe aanzet om op basis van deze interesses te handelen, seksuele opwinding zelf is. Ze identificeerden echter ook dat leeftijd, geslacht en bepaalde persoonlijkheidskenmerken die bekend staan ​​om hun duistere neigingen de waarschijnlijkheid dat dergelijk gedrag wordt uitgevoerd aanzienlijk beïnvloeden.

Seksuele fantasieën zijn een universeel aspect van de menselijke ervaring en omvatten een breed spectrum van alledaags tot onconventioneel. Hoewel velen zich overgeven aan fantasieën over ongebruikelijk seksueel gedrag, parafilieën genoemd, streeft slechts een fractie deze interesses in werkelijkheid na.

Deze discrepantie tussen fantasie en gedrag heeft de nieuwsgierigheid van onderzoekers gewekt, wat heeft geleid tot een nader onderzoek naar de factoren die deze overeenstemming beïnvloeden. Eerder hebben studies seksueel gedrag en seksuele fantasieën afzonderlijk geanalyseerd, waarbij de mogelijke wisselwerking tussen opwinding en daadwerkelijke betrokkenheid bij parafiele activiteiten over het hoofd werd gezien.

“We weten dat seksuele fantasieën vrijwel universeel zijn; bijna iedereen heeft ze. Het aandeel mensen dat naar deze fantasieën handelt, is echter veel kleiner”, zegt studieauteur Melissa S. de Roos , universitair docent aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

“Als forensisch psycholoog ben ik vooral geïnteresseerd in het onderzoeken hoe de meer afwijkende seksuele interesses zich ontwikkelen, bijvoorbeeld als gevolg van blootstelling aan pornografie. Vooral degenen die illegaal zouden zijn als er actie op zou worden ondernomen (bijvoorbeeld zoöfilie, pedofilie). Als we het proces van hoe dergelijke belangen zich ontwikkelen beter begrijpen, kunnen we dit gebruiken om preventiestrategieën te onderbouwen.”

De onderzoekers rekruteerden 449 deelnemers uit Europa, Noord-Amerika en Azië via academische en sociale mediaplatforms, waaronder een unieke subset van FetLife, een online community voor individuen met interesse in BDSM, fetisjisme en knik. Deze diverse steekproef maakte een uitgebreide verkenning van parafiele interesses mogelijk.

De deelnemers voltooiden de Paraphilias Scale, een maatstaf van 80 items die in eerder onderzoek is gevalideerd. Deze schaal onderzoekt de mate van seksuele opwinding of afstoting die deelnemers ervaren ten aanzien van veertien verschillende parafilieën, naast hun frequentie van betrokkenheid bij dit gedrag. Om hun begrip verder te verfijnen, maakten de onderzoekers onderscheid tussen eenvoudige nieuwsgierigheid naar parafilie en daadwerkelijke seksuele opwinding.

Naast parafiele interesses verzamelden de onderzoekers gegevens over persoonlijkheidskenmerken die de overgang van fantasie naar gedrag zouden kunnen beïnvloeden. De Donkere Tetrad – bestaande uit subklinische psychopathie, narcisme, machiavellisme en sadisme – werd beoordeeld om hun potentiële rol in deze dynamiek te onderzoeken. De onderzoekers maten ook factoren als impulsiviteit en sociale wenselijkheid, die de bereidheid om gevoelig of potentieel gestigmatiseerd gedrag te melden zouden kunnen scheeftrekken.

Sadisme en masochisme kwamen naar voren als de meest opwindende en vaak betrokken parafilieën, wat aansluit bij eerder onderzoek waaruit blijkt dat deze interesses onder de algemene bevolking het meest voorkomen. Zo meldde 86,9% van de mannen en 66,3% van de vrouwen zich schuldig te maken aan sadisme. Mannen bleken meer geneigd te handelen vanuit hun parafiele interesses, met uitzondering van masochisme, waar vrouwen een grotere neiging vertoonden, zowel wat betreft opwinding als participatie.

“Wat wij ‘afwijkend’ noemen is subjectief, en een meerderheid van de mensen geeft zelfs aan dat ze praktijken als masochisme en sadisme opwindend vinden, waardoor het helemaal niet zo afwijkend is,” vertelde De Roos aan PsyPost. “Alles wat buiten een eng gedefinieerde norm valt, wordt echter als afwijkend of als parafilie beschouwd. Dit leidt tot stigmatisering en bestendigt een cultuur van stilte over seks.”

“Met dit artikel hopen we ook fantasieën en gedragingen te normaliseren waar consensus over bestaat, terwijl we ook praten over belangen die als illegaal zouden worden beschouwd als er naar gehandeld zou worden. Een parafilie wordt pas een parafiele stoornis als de persoon daardoor last ervaart, of als hij zonder toestemming parafiel gedrag vertoont.”

Uit de gegevens bleek dat hoewel veel mensen opwinding kunnen ervaren als reactie op parafiele thema’s, slechts een subgroep deze interesses in werkelijkheid nastreeft. De onderzoekers ontdekten dat seksuele opwinding een sleutelrol speelde in het verband tussen het fantaseren over een parafiele interesse en het daadwerkelijk uitvoeren van het gedrag. Dit gold voor alle veertien belangengroepen, behalve voor hebefilie en pedofilie.

Persoonlijkheidskenmerken kwamen ook naar voren als belangrijke beïnvloeders van parafiel gedrag.

Individuen die hoog scoorden op psychopathie waren meer geneigd om te handelen vanuit parafiele belangen, vooral die belangen die als schadelijk zouden kunnen worden beschouwd of die illegale activiteiten met zich meebrengen. Deze bevinding suggereert dat de impulsiviteit, het gebrek aan empathie en het sensatiezoekende gedrag dat kenmerkend is voor psychopathie de remmingen of ethische zorgen kunnen verminderen die individuen er doorgaans van weerhouden om bepaalde seksuele fantasieën uit te voeren.

“Deze bevindingen komen overeen met een impulsieve omnivore seksuele lust onder individuen die hoog scoren op psychopathie”, schreven de onderzoekers.

Narcisme, gekenmerkt door een gevoel van grootsheid en recht, werd ook in verband gebracht met parafiel gedrag, maar op een genuanceerder manier. Hoge niveaus van narcisme voorspelden een grotere betrokkenheid bij exhibitionisme en voyeurisme. Dit zou kunnen worden geïnterpreteerd door de lens van het verlangen van narcistische individuen naar bewondering en aandacht, waardoor ze seksueel gedrag vertonen dat hen in de schijnwerpers plaatst of waardoor ze heimelijk macht over anderen kunnen uitoefenen.

In tegenstelling tot de andere kenmerken werd machiavellisme – gekenmerkt door manipulatie en strategische planning – geassocieerd met een lagere kans op het vertonen van bepaald parafiel gedrag, zoals voyeurisme, exhibitionisme en sadisme. Dit resultaat zou de berekende benadering van interpersoonlijke relaties van het machiavellistische individu kunnen weerspiegelen, waarbij hij gedrag vermijdt dat aanzienlijke risico’s voor zijn sociale of persoonlijke status zou kunnen opleveren.

“Wat mij verraste is dat verschillend seksueel gedrag voorspeld wordt door verschillende variabelen. Het is niet zo dat mensen die zeer impulsief zijn, eerder geneigd zijn deel te nemen aan al het seksuele gedrag dat we hebben beoordeeld. Het hangt eerder af van de aard van die interesse”, legt De Roos uit.

“Mensen zullen bijvoorbeeld eerder handelen vanuit belangen die illegaal gedrag zouden kunnen vormen als er naar gehandeld wordt (zoals pedofilie, zoöfilie) als ze hoog scoren op psychopathie. Impulsief zijn betekende daarentegen dat mensen eerder geneigd waren ander gedrag te vertonen, zoals voyeurisme of obscene telefoontjes plegen.

“Tot slot, als mensen hoog scoorden op machiavellisme (cynisch, maar voorzichtiger met het nemen van risico’s), zouden ze feitelijk minder snel gedrag vertonen dat riskant kan zijn als ze betrapt worden, zoals exhibitionisme. Met andere woorden: we moeten deze interesses niet simpelweg groeperen en als afwijkend bestempelen, maar we moeten kijken naar wat ze uniek maakt om ze beter te begrijpen.”

Maar de studie bevat, net als al het onderzoek, enkele kanttekeningen. “We vertrouwden op zelfrapportage, wat betekent dat mensen kunnen liegen over hun seksuele interesses”, aldus De Roos. “Om het effect van oneerlijkheid te minimaliseren, hebben we echter ook gekeken naar sociale wenselijkheid, wat niet echt van invloed was op onze bevindingen.”

De bevindingen van het onderzoek bieden een dieper inzicht in de factoren die individuen begeleiden van het ervaren van parafiele opwinding naar het vertonen van parafiel gedrag. Door de rol van opwinding, genderverschillen en de invloed van donkere persoonlijkheidskenmerken te benadrukken, draagt ​​het onderzoek bij aan een genuanceerder beeld van de menselijke seksualiteit.

“Ik wil bijdragen aan het verbeteren van ons begrip van wanneer en waarom mensen handelen vanuit seksuele interesses, vooral de meer extreme”, vertelde de Roos aan PsyPost. “Binnen dit gebied ben ik ook geïnteresseerd in de rol die blootstelling aan pornografie speelt, en de mate waarin mensen zich kunnen vervelen van ‘gewone’ pornografie en op zoek kunnen gaan naar meer extreme of taboe-inhoud. Meer in het algemeen hoop ik dat we de reikwijdte van wat wij normaal vinden, kunnen verbreden om een ​​deel van het stigma rond meer gevarieerde seksuele praktijken te verminderen.”

“De meeste belangen die we hebben gemeten zijn niet problematisch, zolang ze met wederzijdse instemming worden uitgeoefend en de persoon niet in nood verkeert als gevolg van het hebben van die belangen. Ik wil op geen enkele manier veilige, gezonde en consensuele seksuele praktijken stigmatiseren die buiten de ‘norm’ kunnen vallen.

Het onderzoek ‘ When Kinks Come to Life: An Exploration of Paraphilic Behaviors and Underlying Predictors ’ is geschreven door Melissa S. de Roos, Nicholas Longpré en JDM van Dongen.

Bronnen

Eric W Dolan

https://www.psypost.org/the-psychology-of-forbidden-pleasures-new-insights-into-paraphilic-interests-uncovered/