Niet alle programma’s voor seksuele geweldpreventie werken

Genitale opwinding en seksueel opgewonden zijn
Seksueel grensoverschrijdend gedrag op festivals

Photo by Johnny Lai

Programma’s voor seksuele geweldpreventie die zijn geïmplementeerd op campussen van Amerikaanse universiteiten kunnen het probleem zelfs verergeren, blijkt uit onderzoek dat is gepubliceerd in het tijdschrift Aggression and Violent Behavior.

De programma’s, gericht op jonge mannen die een hoog risico lopen om daden van seksueel geweld te plegen, kunnen “vijandige reacties” veroorzaken die leiden tot meer agressie tegen vrouwen, ontdekten onderzoekers van de Universiteit van Californië, Los Angeles.

De “Violence Against Women Act”, opnieuw goedgekeurd in 2013, verplicht federaal gefinancierde universiteiten om programma’s voor preventie en bewustwording van verkrachtingen op de campus aan te bieden. Maar er zijn op dit moment geen wettelijke vereisten om de effectiviteit van deze programma’s te evalueren, en tot op heden zijn er maar weinig evaluaties uitgevoerd.

Neil Malamuth, professor aan de UCLA, en zijn team hebben de enkele bestaande onderzoeken die naar dit probleem hebben gekeken herzien om hun effectiviteit te proberen te begrijpen.

Het team ontdekte dat op zijn best slechts een klein aantal interventies effectief was. Nog verontrustender is dat de studies ook aangaven dat de preventieprogramma’s meer kwaad dan goed kunnen doen.

“Bij het onderzoeken van de literatuur over wat al is gedaan, raakten we ontsteld dat de beperkte beschikbare gegevens erop wijzen dat met seksueel geweldplegende mannen de veel gebruikte interventies het tegenovergestelde effect lijken te realiseren van de beoogde effecten en dat er geen aandacht wordt besteed aan dit ernstige probleem, ” vertelde Malamuth aan PsyPost.

Een onderzoek uit 2015 dat door de auteurs werd beoordeeld, vond bijvoorbeeld dat mannen die hoog scoorden in vijandige seksistische attitudes agressiever werden tegenover vrouwen na het lezen van berichten die gendergelijkheid bevorderen.

De auteurs van deze studie verklaarden dergelijke reacties aan de hand van het psychologisch fenomeen dat bekend staat als het ‘boemerang-effect’.

“Volgens de reactantietheorie houdt dit in dat,  wanneer mensen ervaren dat hun vrijheden worden bedreigd, ze zich juist tegen dergelijke invloeden gaan verzetten en autonomie opeisen door zich in de tegenovergestelde richting van de waargenomen invloed te bewegen”, schreven ze in de krant.

In dit geval kunnen seksueel agressieve mannen slecht reageren op berichten die gendergelijkheid of anti-geweld bevorderen, omdat ze vinden dat ze het recht hebben om seks te hebben met elke vrouw die ze willen.

Het boemerangeffect is ook te zien in andere situaties: grafische afbeeldingen op sigarettenverpakkingen kunnen rokers er bijvoorbeeld niet van weerhouden om sigaretten te kopen omdat ze vinden dat hun persoonlijke keuze wordt bedreigd, zoals een studie uit 2015 suggereert.

Malamuth zegt dat de nieuwe bevindingen kunnen worden gebruikt om in de toekomst effectievere programma’s voor verkrachtingspreventie te ontwikkelen.

“We moeten overwegen om betere interventies te gebruiken ruim voor de universiteitsleeftijd, want op deze leeftijd is de kans op mentaliteitsverandering aanzienlijk kleiner  dan in eerdere levensfasen,” zei hij.

Bronnen

http://www.newsweek.com/college-rape-prevention-programs-are-making-problem-worse-study-finds-969948

https://www.psypost.org/2018/06/campus-rape-interventions-may-opposite-intended-effect-51443

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1359178917303646